FANDOM


Bouzouk4


Έτυχε να πάρω μαζί τη φωτογραφική μηχανή ένα βράδυ, ήταν νωρίς ακόμη και στα μέρη μου κάποια σημεία θυμίζουν ακόμη άλλες εποχές όταν ακόμη οι γειτονιές ήταν πιο φιλικές. Περνώντας λοιπόν από ένα δρομάκι άκουσα τον ήχο ενός μπουζουκιού να βγαίνει από το ανοιχτό παράθυρο μιας παλιάς κλασσικής μονοκατοικίας του ’60. Πρόλαβα να στρίψω το κεφάλι και να δω πως ο ήχος ήταν ‘αληθινός’ και προέρχονταν από τα χέρια ενός μπάρμπα μεγάλου σε ηλικία. Έπαιζε κάτι απαλά μελωδικά ρεμπέτικα κομμάτια. Έστριψα ολόκληρος για να πάρει το αυτί μου μια γεύση από κάτι αυθεντικό που σύντομα θα χαθεί. Πρόλαβα να βγάλω κάποιες γρήγορες και πρόχειρες φωτογραφίες… είναι λίγο δύσκολο να φωτογραφίζεις στο σκοτάδι και να έχεις το αποτέλεσμα που θες.

Σύντομα σταμάτησε να παίζει. Είχε σπασμένα πλευρά και δάκτυλα μου είπε. Του είπα ότι χρειάζεται μοναχά ψυχή. Ήταν μουστακαλής και απλοϊκά σπιτικά ντυμένος. Του είπα ‘γεια, να ’σαι καλά’… ‘να ’σαι καλά αγόρι μου’ μου απάντησε και έφυγα ξανά.

Bouzouk-parath2