FANDOM


Στη θεωρία της τέχνης, ο φορμαλισμός είναι η έννοια εκείνη σύμφωνα με την οποία η καλλιτεχνική αξία ενός έργου καθορίζεται απόλυτα από τη μορφή --τον τρόπο που δημιουργήθηκε, τις καθαρά οπτικές του πλευρές, και το μέγεθός του. Ο φορμαλισμός δίνει έμφαση σε στοιχεία σύνθεσης όπως το χρώμα, η γραμμή, και η υφή περισσότερο από τον Ρεαλισμό, το πλαίσιο, και το περιεχόμενο. Στις εικαστικές τέχνες, ο φορμαλισμός είναι μια έννοια που εισηγείται ότι οτιδήποτε είναι αναγκαίο για την κατανόηση ενός έργου τέχνης ενυπάρχει στο ίδιο το έργο. Το πλαίσιο του έργου, καθώς και ο λόγος για την δημιουργία του, το ιστορικό background, και η ζωή του καλλιτέχνη θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας. Ο Φορμαλισμός είναι μια προσέγγιση για την κατανόηση της τέχνης.


Ιστορία του φορμαλισμούEdit

Η έννοια του φορμαλισμού μπορεί να ανιχνευθεί αρκετά μακρυά και ως τον Πλάτωνα, που διατύπωσε την άποψη στη 'Θεωρία των ειδών' (είδος σημαίνει και μορφή) ενός πράγματος που περιλαμβάνεται στις προσλήψεις που έχουμε γι'αυτό το ίδιο, καθώς και εκείνες τις αισθητικές πλευρές του πράγματος που ο ανθρώπινος νους μπορεί να δεχτεί. Ο Πλάτων επιχειρηματολόγησε ότι το είδος περιελάμβανε στοιχεία της αναπαράστασης και της μίμησης, από το στιγμή που το ίδιο το πράγμα δεν θα μπορούσε να αναπαραχθεί. Συνεπώς ο Πλάτωνας πίστευε ότι το είδος (η μορφή δηλαδή) ήταν εγγενώς παραπλανητικό.


Το 1890, the μετα-ιμπρεσσιονιστής ζωγράφος Μωρίς Ντενίς έγραψε στο άρθρο του 'Definition of Neo-Traditionism' ότι ένας πίνακας ζωγραφικής ήταν 'ουσιαστικά μια επίπεδη επιφάνεια καλυμμένη με χρώματα διευθετημένα με μια συγκεκριμένη σειρά.' Ο Ντενίς ισχυρίστηκε ότι ο πίνακας ή το γλυπτό ή το σχέδιο το ίδιο, κι όχι το υποκείμενο της καλλιτεχνικής εργασίας, προσέφερε απόλαυση στο πνεύμα.



Ο Φορμαλισμός σήμεραEdit

Η έννοια του φορμαλισμού στην τέχνη συνέχισε να εξελίσσεται στη διάρκεια του 20ου αιώνα. Μερικοί κριτικοί της τέχνης επιχειρηματολόγησαν για επιστροφή στον Πλατωνικό ορισμό για την Μορφή ως ένα σύνολο στοιχείων που λανθασμένα αναπαριστά το ίδιο το πράγμα και που διαμεσολαβείται από την τέχνη και τις διανοητικές διεργασίες. Μια δεύτερη άποψη ισχυρίζεται ότι τα αναπαραστατικά στοιχεία πρέπει να είναι κατά κάποιον τρόπο κατανοητά, αλλά θα πρέπει να συνεχίζουν να στοχεύουν στη σύλληψη της 'Μορφής' του αντικειμένου. Μια τρίτη άποψη επικαλείται μια επιλεκτικά διαλεκτική οντολογική γνώση. Αντ'αυτού, οι στρουκτουραλιστές επικέντρωσαν την προσοχή τους στο πως η δημιουργία της τέχνης επικοινωνεί την ιδέα πίσω από την τέχνη. Κι ενώ οι φορμαλιστές εκμεταλλεύονταν τα στοιχεία μέσα από ένα μέσο, οι στουκτουραλιστές σκόπιμα αναμιγνύαν τα μέσα με το συμπεριληφθέν γενικό πλαίσιο ως ένα στοιχείο της καλλιτεχνικής εργασίας. Καθώς το ενδιαφέρον του φορμαλισμού ήταν η αισθητική εμπειρία, οι στρουκτουραλιστές υποβάθμιζαν αυτά τα ερεθίσματα παίρνοντας θέση υπέρ της επικοινωνίας.

Η επικέντρωση της προσοχής του στρουκτουραλιμού στην 'γραμματική' της τέχνης φτάνει χρονικά πίσω μέχρι τη δουλειά του Μαρσέλ Ντυσάν. Με πολλούς τρόπους ο στρουκτουραλισμός χρησιμοποιεί τα εργαλεία του φορμαλισμού χωρίς να υιοθετεί την θεωρία που βρίσκεται πίσω απ' αυτόν.

Δείτε επίσηςEdit

Σημειώσεις και παραπομπέςEdit

  • Bell, Clive. Art. London: 1914.
  • Denis, Maurice. 'Definition of Neo-Traditionism.' Art and Criticism. August 1890.
  • Greenberg, Clement. 'Towards a Newer Laocoon.' Partisan Review. 1940.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιEdit

Περιλαμβάνει περιεχόμενο με άδεια CC-BY-SA από το άρθρο Formalism (art) της αγγλόφωνης Βικιπαίδειας (authors)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on FANDOM

Random Wiki